Geschiedenis

Photo Johannes Vande Voorde
Photo Jacques Sonck

Nu:
ModeNatie bevindt zich in het hart van de Antwerpse modewijk en herbergt het Flanders Fashion Institute, het ModeMuseum ‘MoMu’ van de Provincie Antwerpen, debibliotheek van het MoMu, Copyright Bookshop en de modeafdeling van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, Artesis Hogeschool Antwerpen.

ModeNatie is een uniek concept waarbij creativiteit, dynamiek en passie voor mode worden verspreid door zijn bewoners. Het biedt een platform voor discussie, confrontatie en reflectie, tussen studenten en ontwerpers en is tegelijkertijd een aangename plek om elkaar te ontmoeten. 

2002:
Het gebouw was vanaf mei klaar en Forum organiseerde zijn eerste evenementen. 
Ook het Flanders Fashion Institute nam zijn intrek in ModeNatie. Tijdens de zomervakantie verhuisde de modeafdeling van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, Artesis Hogeschool Antwerpen naar het gebouw, om er het academiejaar 2002-2003 te kunnen starten.
Op 21 september opende het nieuwe ModeMuseum ‘MoMu’ van de Provincie Antwerpen de deuren met een groot festival. 

2001 – Mei 2001:
Op de ochtend van 17 mei 2001 werd Antwerpen wakker met zicht op een fluorescerende gele gevel van ModeNatie.  Dit was het hoogtepunt van het mode-evenement MODE 2001 LANDED GELAND, georganiseerd onder het wakende creatieve oog van de Belgische ontwerper Walter Van Beirendonck.  In de daarop volgende vier maanden doken er gekleurde velden en bloemenperken op in de hele stad, om het evenement in de verf te zetten.  B-architecten werden belast met het perfect integreren van deze felle vlakken in het stedelijke landschap. 
In december opende Copyright Bookshop als eerste zijn deuren in het nieuwe gebouw.


Photo : Koen Van Damme/Archive Vincent Van Duysen Architects

© Promotie Antwerpen Open vzw - Photo : Wim Wauman 

1997 - 2000:
Eind 1997 werd het gebouw door stad Antwerpen toegewezen aan het Flanders Fashion Institute.  Daardoor kreeg het concept van FFI, het stichten van een nieuw internationaal modecentrum, uiteindelijk vorm. Vanaf 1998 werd het gebouw regelmatig gebruikt als kader voor evenementen en tentoonstellingen georganiseerd door het FFI, zoals Vitrine, Mode Voor Van Dyck (tijdens het Antwerpse Van Dyck-jaar 1999)… 
In 1999 werd de Gentse architecte Marie-José Van Hee gevraagd om de renovatiewerken van ModeNatie op zich te nemen.  Tijdens het evenement Vitrine in 2000 werden er grote doeken met ontwerpen van verschillende Antwerpse ontwerpers opgehangen.  Ook in 2000 werd de begane grond van het gebouw gebruikt door de studenten van de modeafdeling van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten om hun afstudeer ontwerpen voor te stellen.
In Augustus 2000 werd het officiële startschot gegeven voor de renovatie van ModeNatie.



Photos: Mich Verbeelen/Archive Triquetra Communications


Beschermde Werkplaats
  Photo Archive FFI

1965 – 1990:
In het midden van de jaren zestig verkocht EBES (het voormalige ‘De Schelde’)
het gebouw aan de stad Antwerpen.  De werkplaatsen en de kantoren van de
Beschutte Werkplaats, een sociaal instituut opgericht door stad Antwerpen
verhuisden naar het gebouw.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1919-1960:
De herenmodezaak ‘New England’ werd volledig overgenomen door de kantoren van de vereniging van de oorlogsinvaliden en een wisselkantoor.  Ook de gas- en elektriciteitsmaatschappij, Compagnie de l’Eléctricité de l’Escaut (De Schelde) huurde er lokalen.  Het gebouw huisde haar administratieve diensten en de showroom voor elektrische hulpstukken.  De  Antwerpse bevolking noemde het gebouw toen ‘Den Ellentrik’.  In 1950 verhuisden ook de kantoren van radiodistributie bedrijf IMEA naar het gebouw.




L’ Escaut – Photos: Archive Electrabel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1908-1910:
Gedurende deze periode vestigden de Compagnie Générale Coöpérative Charbonnière en 28 andere bedrijven zich rond en boven de ‘New England’ modezaak. In 1910 werden de gebouwen uiteindelijk vergroot.
Wegens gebrek aan klanten, werden de kamers van het ‘Hotel Central’ in 1908 verbouwd, zodat deze konden dienen als kantoren voor de Compagnie Générale Coöpérative Charbonnière, een onderneming die handelde in steenkool, cement en briketten.

1894 – 1908:
De winkelier Pierre Einmahl verplaatste zijn modezaak van de Meir naar het nieuwe gebouw in de Nationalestraat.  Op de begane grond opende hij zijn winkel met de naam ‘New England’, waar hij prêt-à-porter kleding voor heren en kinderen verkocht. Een zekere A. Bardelli opende in het gebouw een luxe hotel, het ‘Hotel Central’. 

1893:
Alphonse Van de Put kocht van Hubert Pierquin het stuk land dat vrijgekomen was door de verbreding van de Boeksteeg.  Hij wilde er een groot gebouwen complex maken om te verhuren.  De plannen werden getekend door de architect Ernest Dieltiens, die ook verantwoordelijk was voor de bouw van de Sint-Norbertus kerk in Antwerpen.  Dieltiens was niet alleen architect, maar gaf ook les aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen.  

1876 – 1884:
Op 31 oktober  gaf het Antwerpse stadsbestuur de opdracht aan de Parijse aannemer Hubert Pierquin om drastische sloopwerkzaamheden te starten in de Boeksteeg.  Dit resulteerde in een op Parijs geïnspireerde boulevard van ongeveer 15 meter breed en 700 m lang, die zich uitstrekte van de Ijzerenwaag tot aan de Groenplaats.  Zo was de Nationalestraat geboren.  De bedoeling van deze straat was om de Groenplaats te verbinden met een geheel nieuwe wijk in het zuidelijke gedeelte van de stad.  Het Zuid moest een op Parijs geïnspireerde wijk worden met brede straten en herenhuizen.  Het enige dat in 1884 overbleef van het kleine plein de Ijzerenwaag was het standbeeld van de Belgische dichter Theodoor Van Rijswijck.

19de  Eeuw:
In de 19de eeuw noemde de Nationalestraat nog Boeksteeg en de Drukkerijstraat kende men als de Voddenstraat.  De Boeksteeg, één van de langste straten van Antwerpen, liep vanaf the Ijzerenwaag tot aan de Kronenburgstraat, waarachter zich een net van lanen en steegjes bevond. Er is enkel één taverne (in de huidige Nationalestraat) dat de vorige straatnaam draagt en ons doet herinneren aan die vervlogen dagen.